جلوی کتاب خونم می ایستم و به کتابهایی که خوندم و نخوندم خیره میشم . بعد به این فکر میکنم که واقعاً این همه کتاب که خوندم وقت تلف کردن نبود، بعد یاد اون جمله معروف می افتم که هر کتابی ارزش یک بار خوندن داره. به مغزم فشار وارد می کنم ولی یادم نمیاد که از کیه ولی واقعاً ارزش داره که مغزمو با اسامی قلنبه و سانبه پر کنم ؟ نمی دونم .

نه ، حوصله کتاب خوندن ندارم . یاد نظری که کورش داد می افتم . میگه که نباید به تنهایی پناه برد . دلم می خواست الآن پیشم بود و ازش می پرسیدم پس چی کار باید کرد ؟ وقتی به دورو برم نگاه می کنم یه نفر نیست که واقعاً بتونم حرفمو بهش بگم ، پس فکر کنم در این مواقع خلوت گزیدن بهترین راه باشه . یاد شبهایی می افتم که چقدر درس خوندم که برم دانشگاه ... فکر می کردم یه تفاوتی با دبیرستان داشته باشه ولی فکرم اشتباه از آب در اومد . خوب شما باشید در این مواقع چی کار می کنید ؟ ترجیح دادم همون سیاق دبیرستان رو در پیش بگیرم تا تنها نباشم ولی واقعاً من تنهام . یاد هولدن می افتم تو کتاب ناطور دشت . هولدن هم مثل من بود همه کس دوروبرش بودن ولی هولدن واقعاً تنها بود . چرا که هیچ کس رو نداشت که واقعاً حرفهاشو بفهمه . خوب اونم چی کار کرد .... خوب اگه میخواین بدونیند ، اگه واقعاً حس و حالی مثل من و هولدن رو دارین ، بهتون پیشنهاد می کنم این کتب رو حتماً بخونید . پشیمون نمی شید ....

اسم کتاب : ناطور دشت

نام نویسنده : جی دی سلینجر

مترجم : محمد نجفی

انتشارات : نیلا