وقتی بهار آمد عاشق شدم

تابستان ، حرم عشق را با گرمای ش پیوند دادم

در پاییز از شوق عشق اشک ریختم

و زمستان

زمستان از عشق بی زار شدم

این است رمز فصل ها

و گذر عمر ......

و تنها خاطره است 

خاطره

که باقی می ماند

شکفتن لحظه ی عشق را

مثل یک ذرت بو داده

دوست دارم

لحظه ای

که حرارت آن را

به شکفتن و جوشش

وا می دارد

حرارتی که

حکم اجبار در آن جریان دارد

و شکفتن ....

و شکفتن مولود این حکم است

و لحظه ای بعد

سکوت و سردی ست 

که فضا را پر کرده است ......

من در دی ماه سال 1313 در تهران متولد شده ام

خود را به ثبت رساندم .

در برهه ای از تاریخ معاصر ایران، زنی قد علم کرد و بنیان گذار و پیشتاز شعر معاصر ایران در میان زنان شد. کسی که علیرغم مخالفت ها، دشمنی ها، کار شکنی ها، بد گوی ها، به راه خویش ادامه داد و پرچم دار موجی نو در میان زنان وطنش شد.
در همان مقطعی که سیستم مردسالاری به تکتازی مشغول بودند ، او توانست حضور خویش را به اثبات برساند. و با صدای رسا بگوید که من هستم.

فروغ فرخزاد بانوی شعر معاصر ایران در ژانویه 2008 به سن هفتاد و دو سالگی  رسید، اگرچه جسمش با ما نیست ولی شعرش، هنرش، صدایش و یادگارش با ماست. خودش میگوید:
پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنی است.

سیمین بهبهانی

‏[...] دلم می خواهد راجع به او عاطفی صحبت ‏کنم. ضمیر خود را بشکافم:‏
من و فروغ در عرصه ی به شهرت رسیدن، تقریباً همزمان از زمین جوشیدیم و سبز شدیم. او با جسارت حیرت انگیز شعر «گناه» به میدان آمد و من با واقعیت تلخ شعر «نغمه ی روسپی». هر دو تازه کار بودیم. دیگران هم بودند. مثلاً خانم پروین دولت آبادی، که آن روزها، مثل امروز با چاپ و ارائه شعرش مخالفتی نداشت و خانم لعبت والا که امروز خارج از ایران به سر می برد. اما میان من و فروغ رقابتی بود. پنهان نمی کنم، جلساتی بود که ‏من و او و چندین تن شاعر و صاحب ذوق به طور ‏مستمر در آن جلسات شرکت می کردیم؛ اما ‏هرگز میان ما دو تن، دوستی برقرار نمی شد. غالباً ‏از سخنانمان نسبت به هم بوی بی مهری می آمد. ‏شاید بهتر است بگویم: رشک. نگاهمان مهربان ‏نبود. من کمی خویشتن دارتر بودم، اما او عصبی و ‏لجوج و سرسخت بود. هنوز شاید کسانی ‏برخوردهای تند ما را در محافل ادبی به یاد داشته ‏باشند. هر کدام برای خود طرفدارانی دست و پا ‏می کردیم و به عبارتی «لشکر»ی داشتیم! شوری ‏بود و هیجانی، و غالباً در پی آن جنجالی. یکی از ‏جنجال ها بر سر عزل «شراب نور» بود. آن شب ‏غوغایی به پا کردیم.‏
یک شب در مجلسی آنقدر از او رنجیدم که ‏تصمیم گرفتم دیگر نبینمش و ندیدم. با این همه ‏تطور شعرش را دنبال می کردم. گریبان خاطر ‏خود را نمی توانستم از دستش خلاص کنم. شاید ‏او هم همین طور.‏
‏[...] هیچ کس نمی دانست او- شاعری که آن همه ‏نبوغ و استعداد داشت- چگونه زندگی می کرد، ‏چرا آنقدر تندخو و عصبی بود، چرا ماه ها یا هفته ‏ها در به روی خود می بست، دردش چه بود و ‏چگونه می شد از این درد کاست. شاید ابراهیم ‏گلستان و چند تن دیگر توانسته بودند اندکی ‏یاری اش دهند؛ می گویم «شاید».‏
از: «در بارۀ ادب معاصر، گفت و شنود با ناصر حریری، ‏مجموعه ی درباره ی هنر و ادبیات، کتاب سرای بابل، 1368، ‏به نقل از: (یاد بعضی نفرات، تهران 1378)‏

می شود رنگ نگاه یاس را با نگاه آبیت پیوند داد

می شود در باغ ، همپای نسیم به شقایق یک سبد لبخند داد

می شود با بال سرخ عاطفه ، تا فراسوی افق پرواز کرد

می شود با یاری حس لطیف ، عشق را با یک تپش آغاز کرد

می شود در بیکران آسمان ، شعر سرخ یک شقایق را سرود

می شود در مزرعه یک آشفتگی ، جان فدای غنچه ای تنها نمود

می شود تا ته یک دره دوید

تکه کاغذ

بر روی تکه کاغذی نوشت

و به دست باد سپرد

به باد دل بست

امید خوانده شدن تکه کاغذ

او را به زندگی وا می داشت

اما باد این بار مسیرش بیابان بود

و تکه کاغذ را به دل کویر سپرد

سالها تکه کاغذ در بیابان تنها ماند

و کسی حتی آن را نگاه نکرد

ولی او با این امید سالها زندگی کرد ...

I CAN'T TOUCH THE SUN

I can't touch the clouds for you  , I never reached the sun for you .

I've never done the things that you need done for you  .

I've stretched as high as I can reach .

I guess I'm not the one for you .

' Cause I can't touch the clouds or reach the sun for you .

No , I can't touch the clouds or reach the sun .

I can't look inside your mind and see the things you're hopin' for .

I can't help you chase the dream you're gropin ' for .

You say your arms are open wide ,

But Lord knows who they're open for .

I can't know your mind or chase your dreams with you .

I can't chase your dreams or know yor mind .

I hope you find somebody who can do the things I didn't do .

Find the road I didn't find , and build a better world for you .

I hope you find somebody bold enough to reach and take ahold

And guide your ever-changin' mind

And free your ever-risin' soul

But I can't … I can't .

I can't turn time back for you and make you sweet sixteen again .

I can't turn you barren fields to green again .

And I can't sit around and talk about what might have been again .

I can't turn back time and make you young again .

I can't turn back time and make you young .

So say goodbye and don't look back ,

I've had some happy days with you .

Sorry I can't be the one who stays with you .

And if they ask about me , you can say I was the one with you .

Who never touched the clouds or reached the sun with you .

I can't touch the clouds or reach the sun .

Shel Silverstein